GTIN چیست؟

GTIN یا “Global Trade Item Number” یک شماره شناسایی منحصر به فرد برای محصولات است که به شناسایی جهانی کالاها کمک می‌کند. این شماره معمولاً شامل بارکد است و می‌تواند به انواع مختلفی تقسیم شود، از جمله:

– UPC (Universal Product Code): معمولاً در ایالات متحده استفاده می‌شود.
– EAN (European Article Number): بیشتر در اروپا به کار می‌رود.
– ISBN (International Standard Book Number): برای کتاب‌ها.

GTIN به تولیدکنندگان، توزیع‌کنندگان و خرده‌فروشان کمک می‌کند تا محصولات را به راحتی شناسایی و مدیریت کنند. این سیستم همچنین اطلاعات مربوط به موجودی، قیمت‌گذاری و فروش را بهبود می‌بخشد.

برای دریافت GTIN برای محصولات خود، می‌توانید مراحل زیر را دنبال کنید:

1. ثبت‌نام در GS1: به سازمان GS1 محلی خود مراجعه کنید. GS1 یک سازمان غیرانتفاعی است که مسئول تخصیص GTINs است. برای ثبت‌نام، معمولاً نیاز به ارائه اطلاعات مربوط به شرکت و محصولات خود دارید.

2. انتخاب نوع GTIN: بسته به نوع محصول و منطقه جغرافیایی، نوع GTIN مناسب را انتخاب کنید (مانند UPC، EAN یا ISBN).

3. دریافت شماره GTIN: پس از ثبت‌نام و پرداخت هزینه‌های مربوطه، شماره‌های GTIN به شما اختصاص داده می‌شود. این شماره‌ها معمولاً به صورت دسته‌ای به شما داده می‌شوند.

4. ایجاد بارکد: با استفاده از شماره GTIN خود، می‌توانید بارکد مربوطه را ایجاد کنید. بسیاری از نرم‌افزارها و خدمات آنلاین وجود دارند که می‌توانند به شما در این زمینه کمک کنند.

5. استفاده از GTIN: حال می‌توانید از GTIN و بارکدهای مربوطه برای شناسایی و مدیریت محصولات خود در بازار استفاده کنید.

توجه داشته باشید که مراحل ممکن است بسته به کشور و نوع محصولات متفاوت باشد.

GTIN

چگونه می‌توان کد GTIN را دریافت کرد؟

برای دریافت کد GTIN، ابتدا باید در وب‌سایت مرکز ملی شماره‌گذاری کالا و خدمات ایران به آدرس [https://gs1-ir.org/] ثبت‌نام کنید. پس از تأیید کارگزار مربوطه، می‌توانید اطلاعات محصول خود را ارائه دهید. بعد از انجام تأییدیه، کد مربوط به محصول شما صادر شده و در اختیار شما قرار می‌گیرد. لازم به ذکر است که این کد قابل استعلام است.

آیا برای ثبت‌نام نیاز به مدارک خاصی داریم؟

بله، برای ثبت‌نام در مرکز ملی شماره‌گذاری کالا و خدمات ایران معمولاً به مدارک خاصی نیاز دارید. این مدارک ممکن است شامل موارد زیر باشد:

1. مدرک شناسایی: مانند کارت ملی یا شناسنامه.
2. مدارک ثبت شرکت: شامل گواهی ثبت شرکت یا پروانه کسب.
3. اطلاعات تماس: شامل شماره تلفن و آدرس ایمیل.
4. توضیحات محصول: اطلاعات اولیه درباره محصولاتی که قصد دارید برای آن‌ها کد GTIN دریافت کنید.

توصیه می‌شود قبل از ثبت‌نام، به وب‌سایت رسمی مراجعه کرده و از لیست مدارک مورد نیاز مطلع شوید.

محل الصاق GTIN در روی محصول

محل الصاق GTIN روی محصول معمولاً به شکل بارکد است و باید در مکان‌های مشخص و قابل دسترسی قرار گیرد. نکات زیر را در نظر داشته باشید:

1. بسته‌بندی: بارکد باید بر روی بسته‌بندی محصول، به‌خصوص در قسمت جلویی یا کناری آن، قرار گیرد تا به راحتی قابل مشاهده باشد.

2. سطح صاف: بارکد باید بر روی سطحی صاف و بدون خمیدگی یا زوایای تند قرار گیرد تا اسکنر بتواند به راحتی آن را خوانده و شناسایی کند.

3. فاصله مناسب: از قرار دادن بارکد در نزدیکی لبه‌ها یا گوشه‌های بسته‌بندی خودداری کنید تا در هنگام برش یا باز کردن بسته، آسیب نبیند.

4. اندازه مناسب: اطمینان حاصل کنید که بارکد به اندازه‌ای بزرگ باشد که به راحتی قابل اسکن باشد، اما همچنین باید با طراحی و اندازه کلی بسته‌بندی هماهنگ باشد.

این نکات به شما کمک می‌کند تا GTIN را به‌طور مؤثر و صحیح روی محصولات خود الصاق کنید.

تخصیص دهنده GTIN سازمانی است که اعلامیه های اقلام تجاری را تضمین می کند و ممکن است:

• سازنده یا تامین کننده: شرکتی که کالای تجاری را تولید می کند یا آن را در هر کشوری تولید می کند و آن را با نام تجاری خود به فروش می رساند.
• واردکننده یا عمده‌فروش: واردکننده یا عمده‌فروشی که کالای تجاری را در هر کشوری تولید می‌کند و آن را به نام خود می‌فروشد یا واردکننده یا عمده‌فروشی که کالای تجاری را تغییر می‌دهد (مثلاً با تغییر بسته‌بندی کالای تجاری).
• خرده‌فروش: خرده‌فروشی که کالای تجاری را در هر کشوری تولید می‌کند و آن را تحت برچسب خصوصی خود می‌فروشد.
• هر طرفی که مسئولیت اعلامیه های کالای تجاری را که هنوز به آن GTIN اختصاص نداده است بپذیرد و با انجام این کار، آن را با نام تجاری خود به فروش می رساند.

چرا GTIN ها مهم هستند؟

خرده فروشان و برندهای تجارت الکترونیک برای چندین هدف به GTIN متکی هستند:

• شناسایی محصولات
• مدیریت سفارشات
• تأیید اینکه آنها اقلام صحیح را سفارش می دهند
• انتقال اطلاعات محصول به مصرف کنندگان

در مورد لجستیک، GTIN ها برای ردیابی و مدیریت موجودی ضروری هستند. به لطف GTIN، کسب‌وکارها می‌توانند در ردیابی دائمی موجودی شرکت کنند، به این معنی که پایگاه داده‌های آنها با خرید کالا به روز می‌شود.

استانداردهای جهانی شماره قلم کالای تجاری

از آنجایی که کسب‌وکارهای بیشتری به پیش‌شماره‌ها نیاز دارند و سایر صنایع در حال ادغام استانداردهای GS1 هستند، GS1 به طور مداوم الزامات صدور شماره‌ها را تغییر داده است. در عوض، برای آماده‌سازی تولیدکنندگان و خرده‌فروشان برای این تغییرات، به دلیل محدودیت‌های فناوری و برنامه‌نویسی اولیه، تاریخی در اوایل دهه 2000 تعیین شد.

GTIN یک شماره ۱۴ رقمی است که در سطح بین‌المللی منحصر به فرد است و برای شناسایی کالاها، خدمات و اقلام تجاری استفاده می‌شود. کلاس کامل ساختارهای اطلاعاتی UCC.EAN با این اصطلاح عمومی شناخته می‌شوند. در یک حامل داده کوتاه‌تر، کل شماره ۱۴ رقمی را می‌توان با «پر کردن» شماره با استفاده از صفرهای چپ‌چین تا رسیدن به ۱۴ رقم به دست آورد.

در مورد بارکدهایی که باید استفاده می‌شدند، تغییر زیادی ایجاد نشد. کلمه «GTIN» به روش ذخیره‌سازی داده‌ها اشاره دارد که شامل طولانی‌تر کردن یکنواخت شماره کالا با صفرها می‌شود، در حالی که UPC همچنان پابرجاست. در واقع، هر بارکدی از این خانواده در حال حاضر می‌تواند توسط اکثر اسکنرهای مورد استفاده اسکن شود. این کلمه در حال حاضر توسط بسیاری از بازارها و بازرگانان بزرگتر، مانند آمازون، در معیارهای تأمین‌کنندگان خود استفاده می‌شود.